Во Тетово, градот под Шара, на 23 март 1925 година се формира Планинарско Друштво „Љуботен“. Со формирањето на ова друштво започнуваат организираните искачувања кон убавините на Шара.
Веднаш по формирањето, дел од членовите се искачиле на највисокиот врв на Шара, Турчин и го поставиле државното знаме. Планинарските активности немале некои големи достигнувања во првите пет години, но со иницијативата за градење на планинарски дом на Попова Шапка активностите стануваат се побројни. По изградбата на планинарските домови на Љуботен во 1931 и на Попова Шапка во 1934 година, во кои интензивно учевствувале членовите на планинарското друштво „Љуботен“, планинарските активности по цела Шар Планина стануваат многубројни.

Во октомври 1934 година е извршено преименување на врвот Турчин во Александров Врв кое го извршиле членовите на друштвото. Најзначајните планинарски посети во овој период се на Попова Шапка, па од тука на Јелак, Лешница, Караникола, Церипашина, Турчин, Боговињско Езеро, Кобилица, потоа Љуботен со Ливадичко Езеро, Пирибег и др. Во 1940 година, нашите членови учевствуваат и во светењето на планинарско– ловечкиот дом на Голгота. Во периодот на 1934г. во рамките на друштвото се формира скијачка секција која е доста активна на тогашните курсови и натпревари.

За време на Втората светска војна активностите на друштвото се во стагнација. Пролетта 1947 година на Попова Шапка е одржано Собрание на кое е возобновено Планинарско Друштво „Љуботен“. Оттогаш започнува повторно организирање на планинарски акции и тоа преку јавни повици и плакати. Во тој период започнуваат и зимски искачувања на Шара. Од 1947 до 1956 година се обновуваат постоечките домови на Попова Шапка и Љуботен, се градат планинарски прифатни куќи под Титов Врв, Црн Врв и на Пирибег, се гради планинарскиот дом на Јелак и изградена е планинарската кула на Титов Врв. Сите овие домови се изградени и обновени од страна на планинарското друштво „Љуботен“.

Попова Шапка 1947

Љуботен 1950

Солунска Глава 1952

Започнуваат планинарски тури и по другите планини во Македонија: Солунска Глава, Пелистер и Галичица од 1951 до 1952 г. На 21.04.1953 г. по иницијатива на друштвото и на граѓаните на Тетово, највисокиот врв на Шара, Голем Турчин е преименуван во Титов Врв. На 31 Јануари 1954 го бележиме трагичниот настан од движењето на штафетата на младоста која требала да започне од Титов Врв, кога двајца наши планинари: Диме Флејта и Иван Чанак ги загубија своите животи во лавината која затрупа и поголем број од планинарите. По повод двата Илиндена, на 2 Август 1954 година друштвото започна да го организира традиционалниот Илинденски слет на Лешница. Во Август 1955 година изведен е легендарен поход – пеш од Тетово до Дубровник. Во февруари 1956 година, група членови од друштвото, активно и најбројно се вклучени во спасувањето на работниците , рударите и војската во Маврово, погодено од катастрофална лавина. На крајот од педесеттите години, организирани се посети надвор од Македонија: Проклетије 1956 г., Велебит 1957 г. и Сутјеска 1958 г.

Шеесеттите години ги карактеризираат традиционалните слетови на Лешница кои бројат и по 400 учесници на слет. Во ноември 1963 г. ја имаме честа да бидеме први носители на планинарската штафета на Југославија. Летото 1967 г. П.Д. „Љуботен“ најмасовно ја организира и изведува трансверзалата Љуботен – Титов Врв. Се нижат акции. Во 1977 година друштвото го организира „Походот на планинарската младина на Југославија“. На 4 Јули 1978 г. нашето друштво се вклучува во склопот на збратимени планинарски друштва на СФРЈ.

Осумдесеттите години добиваат ново значење за планинарскиот клуб „Љуботен“. На крајот на мај 1980, клубот започнува во почетокот меморијално, а покасно традиционално искачување на Титов Врв. Оваа манифестација е една од најголемите во Македонија и е значајна за голем број планинари од Европа. Нашите членови започнуваат да ги искачуваат највисоките врвови на Балканот и во Европа. Во 1980 година по покана на П.Д. „Победа“ од Белград, двајца наши членови, Јованоски Бошко – Пипа и Апостолски Младен – Ганда, го искачуваат Мон Блан и повеќе врвови на Алпите. Во периодот од 1981 до 1985 година организирани се искачувања на Олимп, Мусала, Триглав и Татрите.

Традиционалните манифестации на локално и државно ниво продолжуваат. Во јуни 1994 година започна меморијалниот марш за нашиот Мирко Маринковиќ. Во рамките на клубот во 1995 г. се формира алпинистичка секција, која за краток поериод достигна навистина врвни успеси, меѓу кои и дел од алпинистичките насоки на Алпите и искачувањето на Мон Блан во 1996 и 1997 год. Крајот на деведесеттите години е значаен по искачувањето на највисокиот врв во Африка, Килиманџаро, од страна на Зоран Тодоров и Драшко Настоски на 23 Септември 1998 година. Последните две години од деведесетите, членовите на алпинистичката секција беа вклучени во државната експедиција за симнувањето на телото на Димитар Илиески - Мурато од Монт Еверест.

Поради познатата состојба во тетовско во 2001 и 2002 година, активностите на П.К.„Љуботен“ стагнираа. Сепак, по две години пауза, во 2003 година на Шара ги организиравме најпознатите манифестации на клубот: 22-то традиционално искачување на Титов Врв и традиционалниот слет на Лешница. Од страна на членовите на алпинистичката секција, Надир Мурсели, Дарко Спироски и Јусуф Лизами, во август 2003 година беше искачен карактеристичниот врв на Алпите, Марерхорн. Во авуст 2004 го организиравме 50-от јубилеен Илинденски слет Лешница.

На почетокот од 2005, Надир Мурсели тргна кон највисокиот врв на Андите, Аконкакгва и стигна 600 метри под врвот. Во октомври 2005 година ја имавме честа да бидеме домаќини на 7-те Балкански планинарски средби „Попова Шапка 2005“. На крајот од ноември 2005 година со свечено Собрание и историска излозба на фотографии го прославивме 80-от роденден на едно од најстарите активни планинарски друштва во Македонија, П.К.„Љуботен“ - Тетово.

Ги наведовме најзначајните моменти од планинарскиот клуб „Љуботен“ проследени со текст и фотографии. Сепак за богатата историја на клубот потребно е многу повеќе простор и време, кои за заинтересираните може да се одвојат.